Forêt de Brocéliande (forêt de Paimpont)

Paimpont

Men zegt „Brocéliande” en denkt aan Merlijn, aan Vivian en aan de ridders van de Ronde Tafel. Toch is de naam, afkomstig uit de middeleeuwse romans, pas heel laat op het bos van Paimpont geplakt. Volgens het artikel van de Société d'histoire et d'archéologie de Bretagne duidt de vrederechter van Montfort, Poignand, omstreeks 1820 een overdekte galerijgraf aan als het graf van Merlijn; in 1839 schrijft baron du Taya dat „het moderne Brécilien het bos van Painpont is”; in 1896 legt Félix Bellamy de kaart van de legendarische plaatsen vast. De spoorweg in 1857, daarna de gidsen, doen de rest. De werkelijke geschiedenis is die van een werkbos: een reglement van 1467 regelt de beweiding en de verkoop van hout; in 1653 wordt het gekocht met het recht er smederijen te bouwen, die in 1884 doven; in 1783 stelt een onderzoek vast dat het hoogstammige bos bijna is verdwenen. Tegenwoordig beslaat het ongeveer 9 000 hectare, vooral privé. Een brand heeft er in september 1990 450 ha verwoest, en een andere bijna 400 ha in augustus 2022. Men wandelt er tussen eiken, beuken, varens en vijvers, met zijn legenden evenzeer als met zijn geschiedenis op het terrein.

Toegang: Bos grotendeels in particulier bezit (ongeveer 10 % staatsbos, in het noordoosten, beheerd door de ONF). De eigenaars gedogen wandelen op de gemarkeerde paden; sommige wegen zijn tijdens het jachtseizoen gesloten. Vrije en gratis routes; de „Porte des Secrets” in Paimpont is betaald. Coördinaten: punt „Forêt de Brocéliande” van OpenStreetMap (nabij Paimpont), want het bos heeft geen precies centrum; de plekken van de legende (Barenton, Val sans Retour…) hebben al hun eigen fiches.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid