Fontaine de Barenton

Paimpont

Enkele plaatvormige blokken rond een kuil met helder water, onder eiken en dennen, en daarnaast een platte steenplaat die het perron van Merlijn wordt genoemd: het is weinig, en het is de best gedocumenteerde plek van het hele woud. Wace stuurt er in de Roman de Rou de jagers van Brecheliant naartoe om met hun hoorn water te scheppen en het perron nat te maken om regen te krijgen, en bekent vervolgens er geweest te zijn zonder iets wonderlijks te zien. Chrétien de Troyes maakt er de bron van Yvain van, onder een den, met zijn gouden bekken en zijn storm, zonder haar te noemen. In 1467 schrijft het charter van de Usemens de la forêt de Brécilien, opgesteld in Comper voor Guy XIV de Laval, zwart op wit dat ‘telkens als de heer van Monfort naar de genoemde bron komt en met het water ervan het genoemde perron besproeit en nat maakt, er, hoe groot de hitte ook is, regenweer verzekerd is […]’. Het ritueel heeft standgehouden: in augustus 1835, een droogtejaar, gaat de parochie van Concoret er in processie heen met kruisen en banieren, en men doopt de voet van het kruis in het water; volgens Baron du Taya (1839) zou de rector ook het perron hebben besprenkeld, wat Félix Bellamy, die de herinnering van een deelneemster optekende, als twijfelachtig beschouwde. Het zeer koude water stijgt soms in grote gasbellen op wanneer men het beroert: dat is de ‘bron die kookt’ van Chrétien. De naam van het gehucht, Folle-Pensée, heeft de traditie gevoed van een water dat gekken geneest. Félix Bellamy heeft van deze bron in 1896 de sleutel gemaakt voor de identificatie van Brécilien met Brocéliande.

Wikipedia — Fontaine de Barenton ↗

Toegang : Parkeerplaats van het gehucht Folle-Pensée (gemeente Paimpont, bewegwijzerd vanaf Concoret); wandellus van 3 km, het pad stijgt zacht door het bos tot de bron (ongeveer 20 minuten). Het hele jaar vrij toegankelijk, behalve op donderdagen in het jachtseizoen.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid