Abbatiale de Payerne, Cluny hors du royaume

Payerne

Tussen 961 en 965 laat Adelheid van Bourgondië — dochter van koning Rudolf II en van Bertha van Zwaben, koningin van Italië en later keizerin — op de plaats van de Romeinse villa van Paterniacus een priorij Notre-Dame bouwen, die zij bestemt voor de cluniacenzer obediëntie. In de volgende eeuw bouwt men er de tweede kerk, die welke men bezoekt: een romaans schip gebouwd volgens het cluniacenzer schema, kapitelen waarvan vele hun beschildering hebben behouden, een zijkapel die in 1513 in vlammend gotische stijl werd vergroot. Odilo, vijfde abt van Cluny, verbleef regelmatig in de streek en oefende hier alle bevoegdheden uit die aan de waardigheid van abt verbonden zijn, zozeer dat men hem vaak abt van Payerne noemt — zonder dat een enkele bron dit formeel bevestigt. Twee branden, in 1235 en in 1420, beletten het huis niet te bloeien: koningen van Bourgondië en later Duitse keizers overladen het met schenkingen, en rondom het huis ontstaat een stadje. De band met Cluny eindigt in 1444, wanneer de priorij tot abdij wordt verheven. De Bernezen leggen in 1536 de Reformatie op en sluiten het klooster in 1565; de kerk wordt graanschuur, klokkengieterij, legerkwartier, gevangenis. De kloosterhof wordt verwoest. Behouden zijn de abdijkerk, de kapittelzaal en de vleugel van de slaapzaal. Meer dan duizend graven zijn in en rond de omheining opgegraven.

Wikipedia — Abbatiale de Payerne ↗

Toegang : Payerne is per spoor bereikbaar vanuit Lausanne en Fribourg; de abdijkerk ligt in het centrum, vijf minuten van het station. Zij dient niet meer voor de eredienst: het is een museum gewijd aan de geschiedenis en de architectuur van het monument, geopend volgens een seizoenskalender, toegangskaartje.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid