Cathédrale Notre-Dame de Lausanne

Lausanne

Wanneer Sigeric er in 990 overnacht — in zijn reisjournaal staat Losanna —, is Lausanne een bisschopsstadje boven het meer, aan de weg die van Orbe naar Wallis leidt. Twee eeuwen later bezit de stad een van de mooiste gotische kathedralen buiten Frankrijk: een bouwwerf geopend omstreeks 1170, voor het grootste deel voltooid omstreeks 1235, met een roos geplaatst omstreeks 1205, ouder dan die van Chartres, en een beschilderd portaal aan de zuidzijde, omstreeks 1220-1230 gebeeldhouwd rond de Kroning van Maria, waarvan de oorspronkelijke kleuren zijn teruggevonden. De inwijding vond plaats op 28 oktober 1275, in aanwezigheid van paus Gregorius X, die terugkeerde van het Concilie van Lyon, van bisschop Guillaume de Champvent en van de Romeinse koning Rudolf van Habsburg. Het is geen toeval dat de weg naar Rome daar halt hield: de kathedraal herbergde een beeld van Maria dat als wonderdoend bekendstond, en men heeft het cijfer van zeventigduizend pelgrims per jaar geopperd voor een stad die ongeveer zevenduizend inwoners telde — een ordegrootte van kroniekschrijvers, geen telling. Dat alles hield op in 1536, toen het Pays de Vaud overging tot de Reformatie: het beeld verdween, de bedevaarten doofden uit, de kerk werd een tempel. Er bleven de steen, het licht en de wacht, die sinds 1405 vanaf de top van de belfort de uren roept.

Wikipedia — Cathédrale de Lausanne ↗

Toegang : Te voet vanaf de place de la Palud via de trappen van de Marché, of met de metro m2, halte Bessières, daarna vijf minuten klimmen. Dagelijks vrij toegankelijk; de belforttoren kan tegen betaling worden beklommen. De nachtwacht roept nog steeds de uren om vanaf de top van de belfort, van tweeëntwintig uur tot twee uur 's nachts, elke nacht van het jaar.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid