Abbaye Notre-Dame de l'Eau

Ver-lès-Chartres

In april 1226 stichten gravin Élisabeth I en haar tweede echtgenoot Jean de Montmirail, aan de poorten van Chartres, een abdij van cisterciënzer monialen die de naam ‘Eau-lez-Chartres’ zal krijgen vanwege de waterlopen die haar domein bevloeiden. De instelling doorstaat de grote beproevingen van de middeleeuwen: tijdens de Honderdjarige Oorlog moeten de zusters tussen 1337 en 1361 naar Chartres vluchten om aan de gewelddadigheden te ontkomen. Erger nog, in 1568, midden in de godsdienstoorlogen, verwoesten de hugenoten de abdij bijna volledig, wat de gemeenschap tot een complete wederopbouw dwingt. Tijdens de Revolutie tot nationaal goed verklaard, wordt de abdij in 1792 opgeheven en haar abdijkerk met de grond gelijkgemaakt. Meer dan twee eeuwen lang verzinkt de site in een bijna volledige vergetelheid, als privébezit onbekend bij het grote publiek. Pas in 2010-2011, dankzij een zorgvuldige restauratie, krijgen de portierswoning uit de 13de eeuw, stukken van de omheining en het abtspaleis uit de 18de eeuw een tweede jeugd, zodat bezoekers dit bescheiden juweel kunnen herontdekken, genesteld aan de poorten van de stad Chartres, in de schaduw van de beroemde kathedraal.

Toegang : Ongeveer 5 km ten zuiden van Chartres, in de gemeente Ver-lès-Chartres (Eure-et-Loir)

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid