Chapelle Notre-Dame de Montmélian

Saint-Witz

De butte de Montmélian, een natuurlijke uitkijkpost tussen de plaine de France en de Valois, staat volgens de overlevering al sinds de 2de eeuw onder de bescherming van de Maagd, toen sint Rieul de streek evangeliseerde: het zou een van de oudste mariale bedevaarten van het noorden van Parijs zijn. In de Middeleeuwen bekroonden een koninklijk kasteel, al vermeld in 1060, een dorp en een bedevaartkerk de heuvel, waarover de heren van Vernon en de abdij van Saint-Denis streden; de opgravingen brachten er vloeren aan het licht versierd met ridders, leeuwen en lelies, getuigen van een verdwenen welvaart. De Revolutie verstrooit dit verleden: vanaf 1793 wordt de bedevaartkerk verkocht en steen voor steen afgebroken. Maar de devotie houdt stand. Rond 1800-1801 verandert een vrome dorpsbewoner, Louis Poutrel, zijn schuur in een voorlopige kapel om de pelgrims te ontvangen, waarbij hij het kostbare retabel overbrengt; vervolgens wordt tussen 1856 en 1864 een neogotische kapel op de heuvel opgetrokken. Op deze hoge plek houdt de schrijver Charles Péguy in 1914 halt om bloemen neer te leggen voor de Maagd en er lang te bidden. De in 1938 gerestaureerde „chapelle Péguy” en de heuvel ontvangen elk jaar in september nog altijd een bedevaart, waar mariale herinnering en herinnering aan de dichter samensmelten.

Toegang : Top van de butte de Montmélian, te voet bereikbaar vanuit het dorp Saint-Witz (rue Charles-Péguy, waar zich ook de „chapelle Péguy” bevindt, een schuurkapel uit 1801); kapel doorgaans gesloten buiten de bedevaart van september; station Survilliers-Fossés (RER D) op ongeveer 3 km. Coördinaten met bron voor de heuvel; de kapel bevindt zich op ongeveer 130 m van het aangegeven punt.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid