Château d'Écouen

Écouen

Boven de Plaine de France, 20 km ten noorden van Parijs, is het kasteel van Écouen een van de meest volmaakte verwezenlijkingen van de Franse renaissance. Een eerste, feodaal kasteel behoorde toe aan de familie Bouchard de Montmorency; in 1538, net benoemd tot connétable van Frankrijk door Frans I, liet Anne de Montmorency dit slopen om in zeventien jaar bouwtijd, tot 1555, de huidige, uitgestrekte residentie op te trekken. Ambachtslieden van de nabijgelegen bouwplaats van Fontainebleau werkten er: de architect Jean Bullant, de keramist Bernard Palissy, de beeldhouwer Jean Goujon, en de schilders Léonard Limosin en Rosso Fiorentino, die het kasteel bedekten met vloeren, glas-in-loodramen, marmer en weelderige fresco's. Het domein, dat de favoriete buitenverblijfplaats van Hendrik II werd, bleef tot 1632 eigendom van de familie en ging in 1696 over naar de Condés; in 1787 lieten dezen de oostvleugel afbreken, waarbij mogelijk fresco's van Nicolo dell'Abbate verloren gingen. Op 15 december 1805 richtte Napoleon I er een onderwijshuis voor dochters van het Legioen van Eer in, dat in 1807 werd geopend en tot 1962 in werking bleef. In 1962 werd het kasteel bestemd voor het toekomstige nationaal renaissancemuseum, dat na restauratie in 1977 zijn deuren opende, met onder meer de voormalige collecties van het museum van Cluny: meubilair, wandtapijten, wapens en decoratieve kunst uit de 16de eeuw zijn er vandaag te zien.

Toegang : Écouen (Val-d'Oise), 20 km ten noorden van Parijs; station Écouen-Ézanville, dan pendelbus of ongeveer 20 minuten lopen; nationaal renaissancemuseum, betalend, gesloten op dinsdag.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid