Pont du Gard et la légende du lièvre du diable

Vers-Pont-du-Gard

Drie rijen gouden bogen overspannen de Gardon op negenenveertig meter hoogte: de Pont du Gard, de hoogste aquaductbrug van de Romeinse wereld en de enige nog overeind staande antieke brug met drie verdiepingen, voerde in de 1ste eeuw het water van de bron van de Eure, bij Uzès, via een vijftig kilometer lang aquaduct naar de fonteinen en thermen van Nîmes. Tegenover zo'n prestatie hebben de streekbewoners lang een duizelingwekkender verklaring verkozen boven het vernuft van de Romeinse ingenieurs. De Provençaalse overlevering, opgetekend door Frédéric Mistral in zijn Provençaalse almanak (1876), vertelt dat een meester-metselaar, wiens werk al voor de derde keer was ingestort onder de woede van de Gardon, de duivel te hulp riep. Het pact werd gesloten: de brug zou in één enkele nacht worden gebouwd, gevrijwaard van alle overstromingen, in ruil voor de ziel van het eerste wezen dat haar zou oversteken. 's Morgens liet de metselaar, op raad van zijn vrouw, een jonge haas die de honden net hadden opgejaagd op het brugdek los. Woedend dat hij met de ziel van een haas werd betaald, greep de duivel het dier en verpletterde het tegen de steen voordat hij, onder het geluid van de klokken, in de afgrond dook. Nog altijd is, ingemetseld in een boog, de gestalte van de versteende „haas“ te zien — in werkelijkheid een Romeinse gravure met een beschermende functie, bedoeld om het noodlot af te weren, die de bouwmeesters-gezellen al generaties lang groeten. De brug, sinds 1985 UNESCO-werelderfgoed, laat zich benaderen rakelings boven het water of vanaf de garrigue.

Toegang : Ingericht betalend terrein (parkeerplaatsen linker- en rechteroever, museum), het hele jaar open; de brug wordt te voet overgestoken. Coördinaten op de brug zelf.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid