Ermitage et grotte de Saint-Valbert

Fougerolles-Saint-Valbert

Als zoon van een rijke Frankische heer verruilde Valbert de wapens voor de kloosterregel en werd rond 629 de derde abt van Luxeuil, die hij tot bloei bracht: onder zijn bestuur werd de abdij een van de invloedrijkste van Europa. Volgens de overlevering zou hij zich eerst in deze grot hebben teruggetrokken en er nadien met tussenpozen naar zijn teruggekeerd, op zoek naar een teruggetrokkener en soberder leven, tot aan zijn dood in 668. Heilig verklaard, trok hij duizenden pelgrims naar zijn schuilplaats, die in de loop der eeuwen uitgroeide tot een heus rotsheiligdom: een toegangspaviljoen gebouwd in 1563 boven de grot, een centraal gebouw en een kapel in 1757, een monumentale stenen fontein rond de bron in 1758, Franse tuinen, een pelgrimshuis in de 19de eeuw. Tijdens de Revolutie in beslag genomen, in 1843 door de Kerk teruggekocht, na 1905 aan zijn lot overgelaten, wordt het geheel sinds 1961 gerestaureerd door een vereniging van vrijwilligers; het is sinds 1914 een beschermd monument. Een opgraving in 2009 bracht onder de site een zandsteengroeve aan het licht die van de 6de tot de 8de eeuw werd geëxploiteerd en waarvan de steen diende om de sarcofagen te houwen van de monniken die begraven werden in de kerk Saint-Martin van Luxeuil — een bewijs dat het dal al in de tijd van Valbert bezocht werd. De grot, de bron en de kapel vormen tegenwoordig een van de sfeervolste plekken van de Haute-Saône, ver van de grote wegen.

Ermitage de Saint-Valbert (Wikipedia) ↗

Toegang : In het bos van Fougerolles-Saint-Valbert, ongeveer 4 km ten noorden van Luxeuil-les-Bains, bewegwijzerd vanaf het dorp Saint-Valbert. Coördinaten ter hoogte van het dorp; de kluis ligt hoger, in het massief. Site beheerd door een vereniging, vrij toegankelijk bij mooi weer, de gebouwen zijn vooral in het weekend open; wandelpad van 5 km rond het naburige dierenpark.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid