Grotte et chapelle Saint-Colomban

Sainte-Marie-en-Chanois

Op de eerste hellingen van de Vogezen van de Haute-Saône, boven het dal van de Breuchin, bewaren een grot en een bescheiden kapel de herinnering aan de beroemdste van de Ierse monniken. Rond 585-590 zocht Columbanus, die zich met zijn gezellen in de nabijgelegen ruïnes van Annegray had gevestigd, een plek om tijdens de grote feesten alleen te bidden. Zijn biograaf Jonas van Bobbio vertelt dat hij in de rots een grot vond — al bewoond door een beer. Op verzoek van de heilige gaf het dier zijn hol zonder enige vijandigheid op, en Columbanus maakte van de spelonk zijn kluis, waar hij zich voedde met wilde kruiden en kleine bessen, die „bullugas” waarvan het streekdialect onze brimbelles maakte. Om een jonge monnik de zware taak van waterhalen uit het dal te besparen, zou hij een bron in de grot hebben laten ontspringen: ze stroomt nog altijd, en de bewoners komen er nog water putten dat als genezend geldt. Het gewelf is deels ingestort, maar men klimt over de blokken om de bron te bereiken. Ernaast vervangt de neoromaanse kapel, in 1872 door vier naburige gemeenten herbouwd, een gebouw uit de 16e eeuw; ze is gebouwd op het „bed van Columbanus”, de steen waarop pelgrims gingen liggen om genezing te verkrijgen. Tot aan de Revolutie onderhouden door de benedictijnen van Luxeuil, blijft de plek een bescheiden bedevaartsoord en een van de ontroerendste etappes van de Europese Columbanusweg.

Toegang : Vanaf het dorp Sainte-Marie-en-Chanois (Breuchin-dal, tussen Luxeuil-les-Bains en Faucogney), de bewegwijzering „chapelle Saint-Colomban” volgen; te voet omhoog via een bospad. Picknicktafels ter plaatse.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid