Falaises d'ocre de Roussillon et la légende de Sermonde

Roussillon

Boven Roussillon, in de Vaucluse, rijzen oranje, rode en gele kliffen uit het groen op: oude okergroeven. Voor geologen komt de kleur van mariene zanden van 110 tot 95 miljoen jaar oud, die het toenmalige tropische klimaat in klei vermengd met ijzeroxiden heeft veranderd. Ze werden van het einde van de 18e eeuw tot het midden van de 20e gewonnen, voor verf en mortel. De lokale overlevering vertelt echter iets anders. Volgens de legende houdt dame Sermonde, echtgenote van heer Raimond de Roussillon, van Guillaume de Cabestan. Raimond doodt hem tijdens de jacht, rukt zijn hart eruit en laat het aan zijn vrouw opdienen. Wanneer ze het begrijpt, werpt Sermonde zich van het kasteel naar beneden en haar bloed kleurt de kliffen rood. Maar dit verhaal komt van elders. Volgens Wikipédia (EN) spreekt de middeleeuwse biografie van de troubadour Guilhem de Cabestany van Raimon de Castell Rosselló, in de Catalaanse Roussillon, en men kent minstens veertien versies van dit verhaal van het gegeten hart. Raimon leefde in 1218 nog rustig. De pagina van Luberon.fr die de versie van de Vaucluse meldt, haalt geen enkele oude tekst aan. De koppeling aan het dorp Roussillon lijkt dus een late, ongedateerde lokale overlevering.

Toegang: De kliffen zijn te doorkruisen via het Sentier des ocres, in Roussillon; tarieven, openingstijden en toegangsregels zijn niet gecontroleerd (informeer bij het toeristenbureau). Coördinaten: ingang van het Sentier des ocres in OpenStreetMap.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid