Île d'Ouessant et le rite de la proëlla

Ouessant

Ouessant is het meest westelijke van de eilanden van Bretagne, omgeven door gevaarlijke stromingen, en zijn bewoners verloren lang zeelieden wier lichaam nooit werd teruggevonden. Voor hen ontstond een uniek ritueel, de proëlla, een begrafenis zonder lijk. Wanneer het bericht van een overlijden op zee het eiland bereikte, meldde zich 's avonds een delegatie voor het huis van de overledene met de formule „il y a proëlla chez toi ce soir”. Het processiekruis van de kerk werd voor het raam geplaatst; op de tafel, bedekt met een wit laken, zette men twee kandelaars, wijwater en twee stroken van een kap in de vorm van een kruis, met in het midden een klein kruis, eerst van teen of hout, later van was. Het stelde de verdwenene voor. Men waakte de hele nacht zonder priester, waarna de stoet naar de kerk ging voor een gewone uitvaart. Het woord wordt in 1734 aangehaald door admiraal Thévenard, die van een reeds oude praktijk spreekt. Na 1868 werden de kruisjes in een urn in de kerk bewaard, in 1983 geclassificeerd als monument historique. De laatste proëlla dateert van 1958. De vooruitgang in de navigatie en de radio deed het gebruik verdwijnen; de stelling van een verbod door een bisschop in 1962 wordt volgens de gelezen auteur door geen enkel archief bevestigd.

Toegang: Eiland uiterst west in Bretagne, over zee bereikt; de verbindingen, openingstijden en tarieven zijn niet gecontroleerd. De proëlla-kruisjes zijn te zien in het écomusée du Niou (gehucht in het westen, nabij de vuurtoren van Créac'h) en een monument is eraan gewijd op de begraafplaats van Lampaul, vrij toegankelijk. Coördinaten: centrum van het eiland volgens OpenStreetMap (Nominatim), dicht bij het dorp Lampaul.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid