Forêt de Carnoët et Pardon des Oiseaux de Toulfoën

Quimperlé

Het bos van Carnoët loopt langs de Laïta, net ten zuiden van Quimperlé. Het draagt de sporen van een zeer lang verleden: prehistorische grafheuvels en menhirs, een midden in het bos opgegraven Gallo-Romeinse villa, open plekken aangelegd in de 12e eeuw rond een cisterciënzerabdij. In de 13e eeuw rijst een hertogelijk kasteel op tussen de bomen, aan de rivier, om het land te beheersen en te jagen. De ruïnes ervan, in een romantisch decor, hebben legenden gevoed, waaronder die van een Bretonse „Blauwbaard”, bestudeerd in de handelingen van een colloquium in Quimperlé in 2013. Een andere levende herinnering: in Toulfoën heeft een profane pardon, het Pardon des Oiseaux, van het einde van de 19e eeuw tot de stopzetting in 1991 grote omvang gekregen. Aan het begin van de 20e eeuw werkten de laatste klompenmakers er nog, toen het bos het hele jaar bewoond was. Tegenwoordig beheert de ONF het vooral voor de wandeling. Een lus van ongeveer 2,5 km leidt naar de ruïnes van het kasteel, naar een waarschijnlijk uit de ijzertijd stammend kamp, het Camp du Passage, en passeert nabij de neolithische menhir van Lothéa. Het is een bos van legenden dat discreter is dan Brocéliande, maar degelijk gedocumenteerd.

Toegang: Bos beheerd door de ONF, vrij toegankelijk te voet. Vanuit Quimperlé de D49 naar het zuiden nemen, daarna de boswegroute du Château; men parkeert enkele meters verder. Gemakkelijke lus van ongeveer 2,5 km langs het kasteel in ruïne, het Camp du Passage en nabij de menhir van Lothéa. De veiligheidstoestand van de ruïnes is niet gecontroleerd. Coördinaten: punt „Forêt de Carnoët” van OpenStreetMap, niet precies; de kapel en de abdij van Saint-Maurice, evenals de eik van Saint-Maurice, hebben al hun fiches verder naar het zuiden.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid