Chêne de Saint-Maurice

Clohars-Carnoët

Op het terrein van de voormalige cisterciënzerabdij Saint-Maurice, waarvan slechts resten zijn overgebleven, torent deze zomereik al ongeveer twee eeuwen uit boven een meander van het estuarium van de Laïta, op de grens tussen de Finistère en de Morbihan. Dit behouden natuurgebied, sinds 1991 eigendom van het Conservatoire du littoral, vermengt middeleeuwse kloosterruïnes, kustheide en een door het getij gevormd oeverbos. De eik, waarvan de lage takken kolonies epifytische varens dragen die getuigen van het oceanische vocht van de plek, is in de loop van de tijd een symbool geworden van het natuurlijke en historische erfgoed van de gemeente Clohars-Carnoët. In 2024 vertegenwoordigde hij Bretagne in de nationale wedstrijd Arbre de l’année, georganiseerd door het tijdschrift Terre Sauvage en de Office national des forêts, waar hij de publieksprijs won en de stemmers charmeerde met zijn uitzonderlijke omgeving tussen abdijruïnes en rivier. Ver van de drukte blijft deze discrete veteraan het ballet gadeslaan van de trekvogels en van de getijden die de Laïta opkomen, als belichaming van de ontmoeting tussen wilde natuur en spirituele herinnering op deze sinds de 12de eeuw met geschiedenis beladen plek.

Arbre européen de l'année 2025 — The Peaceful Oak of Saint-Maurice ↗

Toegang : In Clohars-Carnoët de paden van het natuurterrein Saint-Maurice volgen, tussen de abdijruïne en de Laïta; vrij en gratis toegankelijk.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid