Bastberg, la colline des sorcières de Bouxwiller

Bouxwiller

Een kale heuvel te midden van boomgaarden, korte graslanden, orchideeën in de lente, bidsprinkhanen en koninginnenpages: de Bastberg lijkt een stuk garrigue dat in de Elzas is verdwaald. Zijn kalksteen is die van een tropisch meer uit het Lutetien, en zit vol schelpen. Goethe, student in Straatsburg, kwam in 1770 door Bouxwiller en schreef dat ‘deze hoogte waar een hoop weekdieren is opgestapeld’ hem ‘voor het eerst, als documenten, de oorsprong van de wereld’ deed begrijpen. Omstreeks 1822 beschreef Georges Cuvier, aan de hand van de fossielen van de bruinkool aan de voet van de heuvel, een zoogdier verwant aan de tapir dat hij Lophiodon buchsowillanum noemde. Maar voor de mensen van het land van Hanau is de Bastberg in de eerste plaats de heuvel van de heksen. Volgens de plaatselijke tradities gingen zij daarheen naar de sabbat, veranderd in eend of paard, wanneer de spoken door de straten van Bouxwiller trokken en een draak 's nachts over Riedheim vloog. Deze verhalen werden verzameld door de dichter en folklorist Auguste Stoeber, onderwijzer aan de meisjesschool van Bouxwiller van 1838 tot 1841, en gepubliceerd in zijn Sagen des Elsasses (1852); Claude Seignolle heeft ze in het Frans overgenomen. Marie Hart vertelt in haar jeugdherinneringen nog over de dienstmeid die de kinderen bij het vallen van de nacht naar beneden liet komen, ‘het moment waarop de heksen komen’. Geen enkel heksenproces wordt in de geraadpleegde bronnen aan de plek verbonden: het is een heuvel van verhalen, niet van brandstapels. De top is beschermd sinds 1989, regionaal natuurreservaat sinds 2012.

Wikipedia — Bastberg ↗

Toegang : Vanuit het centrum van Bouxwiller ongeveer vijftien minuten lopen; men kan ook parkeren aan de kant van Imbsheim (D 6). Drie bewegwijzerde ontdekkingspaden beginnen bij de heuvel: het geologisch pad (6 km), het natuurpad (4,2 km) en het erfgoedpad (2,5 km), gewijd aan de legenden, aan Goethe en aan Marie Hart, met een folder die te downloaden is op de sites van de gemeente en van het toeristenbureau. Het toppengedeelte is een natuurreservaat: men blijft op de paden, plukken verboden. Het museum van het land van Hanau, in de voormalige korenhal van Bouxwiller, toont de fossielen.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid