Le calvaire de Plougastel-Daoulas, ex-voto de la peste de 1598

Plougastel-Daoulas

Het schiereiland van Plougastel kwam uit de pest van 1598, die een derde van de bewoners zou hebben weggenomen, toen de parochie besloot er een monument voor op te richten: geen kapel, maar een calvarie, het meest bevolkte van Bretagne. Het voetstuk, een achthoekig platform van gele microdioriet uit Logonna-Daoulas, doorboord met arcaden, wordt in 1602 voltooid; de drie kruisen worden in 1603 geplaatst; het beeldhouwwerk is in 1604 compleet, en de datum is in het platform gegrift. Honderdtweeëntachtig figuren van kersanton, de donkerblauwe steen van de streek, vertellen het leven van Christus van de Annunciatie tot de Verrijzenis, in boven elkaar liggende friezen die men leest door rond het voetstuk te lopen: de Intocht in Jeruzalem, het Laatste Avondmaal, de Voetwassing, de Kruisdraging, de Graflegging, en, op één zijde, de Hel, waar Katell Gollet, de dienstmeid die haar zonden in de biecht had verzwegen, aan de demonen wordt uitgeleverd — de Bretonse overlevering heeft van haar een waarschuwend voorbeeld gemaakt. Men schrijft het beeldhouwwerk toe aan het atelier dat de Meester van Plougastel wordt genoemd; de mensen van de streek noemden het in het Bretons Croaz ar Vossen, het kruis van de pest. Het calvarie wordt in 1889 geklasseerd; in 1944 beschadigd, wordt het in 1949 gerestaureerd dankzij fondsen die door een Amerikaan, John D. Skilton, werden bijeengebracht. Sindsdien is het weer compleet, en kan men er nog altijd de figuren tellen.

Wikipedia — Calvaire de Plougastel-Daoulas ↗

Toegang : Vanuit Brest via de N 165 en de Pont de l'Iroise, daarna de D 33 tot het dorp (een kwartier); parkeren rond het kerkplein. Het calvarie staat in de open lucht, te allen tijde en gratis te zien; men loopt er in enkele minuten omheen, en blijft er langer als men de taferelen wil lezen, die in een spiraal van beneden naar boven op elkaar volgen. Het museum van de aardbei en het erfgoed, enkele straten verderop, geeft uitleg over het schiereiland; de naburige kerk, in 1950 herbouwd, is overdag open.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid