Arènes d'Arles

Arles

Arles was een kolonie van Caesar, in 46 v. Chr. gesticht voor de veteranen van het zesde legioen, en wilde zijn amfitheater: dat werd omstreeks 80-90 gebouwd, op twee niveaus van zestig bogen, honderdzesendertig meter lang, voor zo'n twintigduizend toeschouwers. Het is de broer van dat van Nîmes, nauwelijks groter en wat minder goed bewaard, omdat het meer is gebruikt. Aan het einde van de 6de eeuw, wanneer de invallen van amfitheaters de toevluchtsoorden van de steden maken, wordt dat van Arles een vesting: vier vierkante torens worden op zijn bogen opgetrokken, de openingen worden dichtgemetseld, en binnenin vestigen zich meer dan tweehonderd huizen en twee kapellen — een hele wijk, met haar straten, die er tot in de 19de eeuw zal leven. Een halve eeuw onteigeningen was nodig, voltooid in 1825 onder burgemeester baron de Chartrouse, om het monument aan zichzelf terug te geven; de laatste huizen vielen na 1830, en Prosper Mérimée liet het al op de eerste lijst van 1840 klasseren. Drie van de vier middeleeuwse torens zouden zijn gebleven, wat Arles op het eerste gezicht van Nîmes onderscheidt. Sindsdien hebben de arena's hun gebruik teruggevonden: corridas, courses camarguaises, voorstellingen; er zijn zelfs gladiatoren teruggekeerd, in reconstructie. Het antieke theater ernaast en de primatiale kerk Saint-Trophime, wat lager, vullen het bezoek aan.

Wikipedia — Arènes d'Arles ↗

Toegang : Ingang bij het rond-point des Arènes; parkings aan de rand van de oude stad, parkeren is in het seizoen moeilijk. Monument tegen betaling, het hele jaar geopend behalve tijdens voorstellingen; combinatieticket met het antieke theater en de andere Romeinse monumenten van Arles. De corridas en courses camarguaises van de féria van Pasen en van september, evenals de cocarde d'or in juli, sluiten het monument voor bezichtiging: vooraf inlichtingen inwinnen. Een uur volstaat; voor het uitzicht de toren beklimmen.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid