Abbaye de Montmajour

Arles

Op een rots die tot aan de moderne drainages een echt eiland was, omringd door moerassen, ontstond in 948 de benedictijnenabdij van Montmajour: in oktober 949 kocht de aristocrate Teucinde „het eiland van Montmajour“ van de aartsbisschop van Arles en schonk het aan de religieuzen. Al vanaf de 11de eeuw werd de abdij de necropool van de graven van Provence, terwijl zich rond de Heilig-Kruiskapel, gebouwd rond 1170-1180 in de vorm van een vierlobbig reliekschrijn, een rotsbegraafplaats uitstrekte: tientallen graven, rechtstreeks in de rots uitgehouwen, zijn nog steeds zichtbaar. De „pardon van Montmajour“, ingesteld rond 1019-1030 rond een relikwie van het Ware Kruis, trok tot 150.000 pelgrims per jaar. Tussen 1365 en 1370 liet abt Pons de l'Orme door meester Guillaume Helinc de verdedigingsdonjon oprichten die het klooster zijn vestingsilhouet geeft. Geseculariseerd in 1786, tijdens de Revolutie als nationaal bezit verkocht, verviel de abdij tot ze in 1838 door de stad Arles werd teruggekocht; al in 1840 tot historisch monument verklaard en gerestaureerd door Henri Révoil, werd ze in 1945 staatseigendom. In juli 1888 kwam Vincent van Gogh er meermaals de rots en zijn ruïnes tekenen en schilderen, waarmee hij Montmajour toevoegde aan de legendarische geografie van de Arlesiaanse landschappen.

Toegang : Route de Fontvieille, 4 km ten noordoosten van Arles; nationaal monument open voor bezoek (betalend), parkeerplaats in de buurt

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid