Église Saint-Nicolas de Caen

Caen

Willem de Veroveraar heeft Caen met twee abdijen begiftigd; die van de Mannen trekt naar het westen een nieuw stadje aan, het Bourg-l'Abbé, waarvan de gronden afhingen van de parochies van de kathedraal van Bayeux en daarna, door schenking aan koningin Mathilde, van de abdis van Caen. Om aan dat toezicht te ontsnappen bouwen de monniken hun eigen parochiekerk. De hertogelijke oorkonde van 1083 legt het ressort ervan vast — vijf huizen gebouwd tijdens het geschil — en het gebouw is voltooid in 1093, zes jaar na de aanlanding in Bari van de relieken die tweeënzestig zeelieden in Myra hadden weggevoerd. De keuze van de patroonheilige is niet onschuldig: het zijn dezelfde Noormannen die dan Zuid-Italië in handen hebben. De kerk is van een zeer sobere Normandische romaanse stijl, in de lijn van Cerisy en Saint-Georges-de-Boscherville: een narthex die naar buiten openstaat, een uiterst zeldzaam element in Normandië, zeven traveeën van het schip, een lantaarntoren op de viering, en een koor met kruisgewelf dat geldt als het eerste Normandische voorbeeld van dat type. Tot 1793 aan de eredienst teruggegeven, diende zij daarna als militaire stal. Haar oude kerkhof, aan de begroeiing overgelaten, is een klein, geklasseerd bos geworden.

Wikipedia — Église Saint-Nicolas de Caen ↗

Toegang : Rue Saint-Nicolas, in Caen, tien minuten lopen van de Abbaye aux Hommes. De buitenkant en het kerkhof, waarvan het hek toegang geeft tot lanen en enkele banken, zijn vrij toegankelijk; het interieur, eigendom van de stad en buiten gebruik, blijft gesloten voor het publiek en gaat alleen open voor bepaalde evenementen, met name de Europese Erfgoeddagen.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid