Saint-Herbot, le sanctuaire des bêtes à cornes

Plonévez-du-Faou

De heilige Herbot heeft geen dossier, geen bul, geen heiligverklaringsproces: de Kerk erkent hem niet officieel, en zijn bestaan zelf is niet vastgesteld. De overlevering laat hem van het eiland Brittannië komen, kluizenaar in het woud van Berrien, daarna gevestigd in Rusquec in Loqueffret, waar hij leefde van de handel in vee. Die vaagheid heeft nooit iemand gehinderd, want hij had een specialiteit: hij beschermt het hoornvee, hij doet de melk komen en de boter stollen. Zijn feest wordt op 26 mei gevierd, hij wordt aangeroepen in zo'n honderdtwintig kerken en kapellen van Cornouaille en Léon, en men herkent hem aan het stuk boter dat hij in de hand houdt. Zijn heiligdom is een dal. Het gebouw, hersteld vanaf 1389 na de verwoestingen van de Successieoorlog, vergroot met het zuidportaal vanaf 1498 en de klokkentoren vanaf 1516, behoort door zijn bijna rondboogvormige arcaden tot de school van Pont-Croix, een zeldzaam archaïsme voor die tijd. Binnen een koorhek uit de Renaissance, drie glasramen van 1556 die aan glasmeester Thomas Quémener worden toegeschreven, het graf van de heilige met zijn liggend grafbeeld, en twee stenen tafels: de pelgrims legden er de haren neer die van de staart van hun koeien waren geknipt. De calvarie van het enclos dateert van 1575.

Wikipedia — Église Saint-Herbot de Plonévez-du-Faou ↗

Toegang : Via de D 764 tussen Huelgoat en Châteauneuf-du-Faou, bewegwijzerd ‘Saint-Herbot’; kleine parkeerplaats voor het enclos. Het gebouw is in het seizoen overdag geopend; de calvarie en het enclos zijn het hele jaar vrij toegankelijk. De pardon vindt in het voorjaar plaats, rond de feestdag van de heilige.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid