Notre-Dame de Dijon et la Vierge de Bon-Espoir

Dijon

Achter een in Frankrijk unieke gevel, twee verdiepingen valse galerijen vol waterspuwers, bewaart de kerk Notre-Dame, gebouwd van de jaren 1220 tot de jaren 1250, in een kapel een klein zittend houten Mariabeeld, zonder handen en zonder Kind, dat wordt beschouwd als een van de oudste in Frankrijk bewaarde beelden van Maria, uit de 11de of de 12de eeuw. In de 15de eeuw heette het Notre-Dame de l'Apport. Op 11 september 1513, terwijl de Zwitsers Dijon belegeren, wordt het in processie rondgedragen; op de 13de breken de belegeraars hun kamp op, en het beeld wordt Notre-Dame de Bon-Espoir. Een rond 1515 geweven wandtapijt om de gebeurtenis vast te leggen bevindt zich vandaag in het museum voor schone kunsten. Het beeld verloor zijn handen in de 18de eeuw en zijn Kind in 1794. Vooral heeft het een geschiedenis van kleur: in de 16de of de 17de eeuw zwart geschilderd, om redenen die men niet kent, werd het lang tot de Zwarte Maagden gerekend, tot een restauratie in 1945 onder de donkere laag de romaanse polychromie vrijlegde; de laatste zwarte tint van het gelaat werd in 1963 verwijderd. Het is zo het materiële bewijs van wat de historici over de Zwarte Maagden zeggen: het beeld is middeleeuws, de kleur was het niet. Boven op de gevel slaat Jacquemart, de automaat die Filips de Stoute in 1382 uit Kortrijk meebracht, de uren; aan de noordflank is de kleine uil, afgesleten door de handen van de voorbijgangers, het embleem van de stad geworden.

Wikipedia — Église Notre-Dame de Dijon ↗

Toegang : Place Notre-Dame, in het voetgangerscentrum van Dijon, achter het paleis van de hertogen. Kerk overdag elke dag geopend; Maria van Bon-Espoir staat in een kapel van het transept, het wandtapijt van het beleg van 1513 in het museum voor schone kunsten, in het naburige paleis van de hertogen. Het aanraken van de uil met de linkerhand brengt geluk, zo zegt men.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid