Église Sainte-Anne et monastère des Bernardines de Dijon

Dijon

Rond 1125 had Stephanus Harding, abt van Cîteaux, op Tart, op drie lieues van zijn klooster, nonnen gevestigd afkomstig uit de priorij van Jully, waar de vrouwen van de monniken van Molesme leefden: Tart was de eerste cisterciënzerabdij voor vrouwen, moeder van achttien huizen, en haar abdis hield kapittel van de abdissen van haar filiatie. Vijf eeuwen later waren er in Tart nog maar een handvol religieuzen; de katholieke hervorming en een koninklijk edict van 1606 dreven de kloosters op het platteland ertoe zich terug te trekken in versterkte steden. In 1623, onder abdis Jeanne de Courcelles de Pourlan, met steun van bisschop Sébastien Zamet, verhuist de gemeenschap naar Dijon, waar ze de naam Bernardinen aanneemt. Het klooster wordt gebouwd van 1624 tot 1632 en voltooid in 1767; de kerk, van 1699 tot 1709, naar plannen van een oratoriaan, Louis Trestournel: een centraalbouw met een hoge koepel, gewijd aan de Maagd Maria, aan de heilige Stephanus Harding en aan de heilige Bernardus. In 1792 worden de Bernardinen verdreven en wordt het klooster kazerne, daarna anderhalve eeuw hospitaal. Van Tart resteren in het dorp slechts enkele stenen; hier, onder de koepel die museum voor sacrale kunst is geworden, en in de kloosterhof waar het Bourgondische leven van weleer wordt getoond, leeft de vrouwelijke tak van de witte monniken voort.

Wikipedia — Monastère des Bernardines de Dijon ↗

Toegang : Tien minuten lopen van de place de la Libération, 15-17 rue Sainte-Anne. De twee gemeentelijke musea — het museum voor sacrale kunst in de kerk, het museum van het Bourgondische leven in de kloosterhof — zijn het hele jaar geopend, gratis toegang (openingstijden en sluitingsdag op de website van de musea van Dijon).

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid