Ancienne cathédrale Saint-Pierre d'Alet

Saint-Malo (Saint-Servan)

Alet is de antieke stad aan de monding van de Rance, in het Laat-Romeinse Rijk versterkt, en het is hier, niet op de rots aan de overkant, dat de Vitae de zetel van Malo plaatsen: de diaken Bili, die rond 870 schrijft voor Ratwili, bisschop van Alet, laat zijn heilige hier aan land komen na de zeereis met Brendan, laat hem hier de draak verjagen en later een bisschop, overhoop met de zijnen, in ballingschap vertrekken, gestorven in de Saintonge. Het bisdom Alet wordt al in 818 vermeld. De kathedraal waarvan men de ruïnes ziet, is een voorromaans gebouw uit de 10de eeuw, met een voor Bretagne zeldzame plattegrond, met een apsis aan elk uiteinde van het schip, naar het voorbeeld van de grote Karolingische basilieken; de opgravingen hebben er ook een Gallo-Romeins gebouw onder blootgelegd. Tussen 1144 en 1146 verkrijgt bisschop Jean de la Grille van paus Eugenius III dat hij zijn zetel mag overbrengen naar het eiland Aaron, waar een priorij van Marmoutier de herinnering aan Malo bewaarde: Alet verliest zijn kathedraal, Saint-Malo wint de zijne. In 1255, in een belastingconflict met de nieuwe stad, wordt de oude kerk verwoest; de oostelijke apsis, in 1868 gerestaureerd, dient als kapel. Voor de pelgrim van de Zeven Heiligen is Alet een paradoxale plek: het is de enige stichtende zetel zonder kathedraal om te bezoeken, en de enige waar men binnen de muren zelf loopt die de Vitae hebben gekend.

Wikipedia — Cathédrale Saint-Pierre d'Aleth ↗

Toegang : Vanuit Saint-Malo intra-muros 2,5 km via de haven van Bas-Sablons naar de Cité d'Alet (bus of 30 minuten lopen); parkeerterrein aan de voet van het fort van de Cité. De ruïnes zijn vrij toegankelijk, naast het pad dat rond het schiereiland loopt; de oostelijke apsis, ingericht als kapel, is van buitenaf te zien.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid