Tombelaine, l'îlot du prieuré

Genêts

Tombelaine — de ‘kleine tombe’, of, zoals de geestelijken zeiden, de tumba Helenae — is de tweede rots van de baai, de schaduw van de Mont. Twee monniken van de Mont, Anastasius en Robert, leven er rond 1030 als kluizenaars; in 1137 sticht abt Bernard du Bec er een priorij en een kapel van Notre-Dame, die haar eigen pelgrims aantrekt. Het eilandje wordt in de 13de eeuw versterkt, en van daaruit blokkeren de Engelsen, die het van 1356 tot 1450 bezetten en er vanaf 1423 troepen legeren, de Mont tijdens het grote beleg: vanaf de wallen van de abdij zien de honderdnegentien ridders van Louis d'Estouteville elke dag, op drie kilometer afstand, de vijandelijke vesting. In de 16de eeuw gebruikt Montgomery, een protestantse aanvoerder, het als basis; in de 17de laat Fouquet het herstellen, en Lodewijk XIV beveelt na de ongenade van de superintendent in 1666 het met de grond gelijk te maken. Er blijven slechts muurresten onder de struiken over, een granieten piek en duizenden vogels: meeuwen, zilverreigers, bergeenden, die van Tombelaine sinds 1985 een reservaat hebben gemaakt. De oversteek vanaf Genêts, met een gids, herhaalt te voet de laatste stap van de miquelots, op de stranden waar er zovelen van verloren zijn gegaan.

Wikipedia — Tombelaine ↗

Toegang : Uitsluitend te voet, bij eb, met een erkende gids van de baai, vanaf de Bec d'Andaine (Genêts) of vanaf de Mont; de oversteek duurt een halve dag. Het eilandje is van 15 maart tot 31 juli gesloten wegens de nestperiode; de rest van het jaar loopt men eromheen en klimt men naar de ruïnes. Nooit alleen erheen gaan: drijfzand en opkomend tij.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid