Minerve

Minerve

Minerve staat op een kalkstenen rotspunt die twee rivieren, de Cesse en de Brian, hebben geïsoleerd door aan weerszijden hun kloven uit te slijten. Men komt er vandaag via een viaduct dat tussen 1908 en 1912 werd gebouwd; daarvoor was het dorp alleen via paden te bereiken. In 1210 biedt deze bijna onneembare plek onderdak aan gevluchte katharen. Simon de Montfort belegert haar aan het begin van de zomer en stelt vier werpmachines op, waarvan de krachtigste de bijnaam Malvoisine draagt, ‘de kwade buurvrouw’. Zij richt zich niet op de muren maar op de overdekte helling die afdaalde naar de put Saint-Rustique, de enige waterbron van het castrum. De dorst beslist de belegering: Minerve capituleert op 22 juli 1210. De perfecti die weigeren hun geloof af te zweren worden verbrand — de bronnen geven 140 (Pierre des Vaux-de-Cernay, een tijdgenoot), 150, of tot 180; het precieze aantal staat niet vast en het is beter dat te zeggen dan te kiezen. Drie vrouwen herriepen en werden gespaard. Het is de eerste collectieve brandstapel van de kruistocht tegen de Albigenzen. Er is hier geen ‘katharenkasteel’ te bezoeken: het kasteel werd in 1636 gesloopt op bevel van Lodewijk XIII, en er rest alleen de toren Candela, een achthoekig hoekstuk uit de 13de eeuw. De kerk Saint-Étienne daarentegen bewaart een marmeren altaar waarvan het opschrift de vervaardiging dateert in de jaren 456-459 — een van de oudste van Frankrijk die met zekerheid gedateerd zijn. Ervoor draagt een in de steen uitgespaarde duif, werk van de Minervense beeldhouwer Jean-Luc Séverac, geplaatst in 1982, in het Occitaans de woorden ‘als catars’. De precieze plaats van de brandstapel is vermoed, niet vastgesteld door de archeologie.

Siège de Minerve — Wikipédia ↗

Toegang : Ongeveer een uur rijden vanuit Béziers, Narbonne of Carcassonne; geen station en geen buslijn, de auto is in de praktijk noodzakelijk. Grote betaalparkeerplaats bij de noordelijke ingang, op 200 m van het centrum (betalend van maart of Pasen tot november, afhankelijk van de bron). Volledig autovrij en hellend dorp. Te bezoeken: de stadsmuren, de kerk Saint-Étienne, het museum Hurepel, het archeologisch museum, de replica van de Malvoisine, de put Saint-Rustique. De natuurlijke bruggen zijn te voet te doorlopen in de bedding van de Cesse wanneer de rivier droogstaat — onbegaanbaar en gevaarlijk bij hoogwater. Reken op een halve dag.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid