Chapelle et Fontaine Saint-Antoine-du-Rocher

Saint-Antoine-du-Rocher

In de 7de eeuw zou een kluizenaar genaamd Antoine zich hebben teruggetrokken in een grot die in de rots zelf was uitgehouwen, in het hart van een bos in de Touraine. Zijn faam van heiligheid trok leerlingen aan, daarna pelgrims, zozeer dat het dorp dat rond zijn kluis ontstond zijn naam droeg. Tegen de rotswand werd een kapel gebouwd, rechtstreeks verbonden met de bron die aan haar voet ontspringt: een bron die al eeuwenlang bekendstaat om het verzachten van huidaandoeningen. De mondelinge overlevering schrijft dit water een reinigende kracht toe, in het verlengde van de rol die aan de heilige kluizenaar wordt toegedicht, beschermer van lichamen als van zielen. Een merkwaardige plaatselijke legende wilde dat de bron ‘voor vrouwen verboden’ was, in weerklank van de strenge ascese die de heilige man zichzelf oplegde en van zijn wens de zuiverheid van de plek te bewaren — een verbod waarvan de werkelijke ouderdom onbekend is en dat ongetwijfeld meer tot de folklore behoort dan tot een aangetoond gebruik. In 1978 bevestigt de ontdekking van twee Merovingische sarcofagen uit de 6de eeuw, die nu in de kapel worden bewaard, de ouderdom van de plek als bevoorrechte begraafplaats. In 1842 en daarna in 1969 gerestaureerd, herbergt de kleine troglodytische kapel nog steeds het liggend grafbeeld van de kluizenaar bij het altaar, terwijl de bron op enkele passen vandaan stroomt, in een nog steeds landelijke omgeving, ver van de grote bedevaartsroutes.

Toegang : 15 km ten noorden van Tours, iets buiten het dorp; parkeerterrein vlakbij, korte wandeling naar de grotkapel en de bron.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid