Abbaye de Grandselve

Bouillac

Er blijft bijna niets over van Grandselve, en misschien maakt dat haar geschiedenis des te duizelingwekkender. In 1114 gesticht door de kluizenaar Géraud de Salles en in 1144 bij de cisterciënzerorde aangesloten, wordt de abdij in enkele generaties een van de machtigste van het zuiden van Frankrijk: meer dan 20.000 hectare land, 25 landbouwhoeven, dochterabdijen tot in Spanje, en zelfs de stichting van bastides, die middeleeuwse nieuwe steden die waren bedoeld om het platteland te ontginnen. Grandselve voert haar wijn uit tot in Bordeaux — 300 vaten (barriques) alleen al in de 14de eeuw — en sticht in 1281 in Toulouse een theologisch college om haar monniken op te leiden. Deze economische en intellectuele macht stort tijdens de Revolutie abrupt in: vanaf 1793 worden de gebouwen overgeleverd aan systematische sloop, en de abdijkerk, nochtans in 1253 ingewijd en meer dan 100 meter lang, wordt in een decennium met de grond gelijkgemaakt. Alleen de toegangspoort uit de 18de eeuw overleeft, bijna wonderbaarlijk, en staat vandaag midden in de velden als een deur die op het niets opent. De gebeeldhouwde kapitelen van de abdij vonden een toevlucht in het Musée Ingres-Bourdelle in Montauban, terwijl een zegelstempel van de abdij, nog verrassender, rust in het British Museum in Londen — laatste verspreide echo van een verdwenen monastiek rijk.

Toegang : Gemeente Bouillac, in de Tarn-et-Garonne, op 10 km van Verdun-sur-Garonne; poort van buitenaf te zien, collecties in het museum van Montauban

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid