Abbaye de Belleperche

Cordes-Tolosannes

Op de samenvloeiing van Tarn en Garonne was de abdij van Belleperche een van de grootste cisterciënzerkloosters van de Languedoc. Omstreeks 1130-1140 schenkt de familie d'Argombat een domein; in 1143 vestigen zich er monniken uit Clairvaux, waarmee Belleperche de vierenveertigste dochter wordt van de grote abdij die door Bernardus was gesticht. De gemeenschap bloeit tot zij op haar middeleeuwse hoogtepunt tachtig monniken telt, en legt de moerassige gronden van de samenvloeiing droog om er wijnstokken en graan te verbouwen. De godsdienstoorlogen treffen het terrein hard: het abtspaleis, opgetrokken in 1563, wordt al in 1572 beschadigd en vervolgens tussen 1604 en 1614 hersteld. Verzwakt gaat de gemeenschap langzaam achteruit tot haar sluiting tijdens de Revolutie, in 1791. De kloostergebouwen doorlopen daarna twee eeuwen van uiteenlopend gebruik, tot het departement ze redt en er vandaag het musée des Arts de la Table in onderbrengt, dat de overwelfde zalen en de oude kapconstructies tot hun recht laat komen. Een ongewoon overblijfsel herinnert aan de middeleeuwse verbeelding van de plek: een gebeeldhouwde console met een fabelwezen met leeuwenlichaam en mensenhoofd sierde ooit de refter van de monniken. Tussen cisterciënzerspiritualiteit en tafelcultuur blijft Belleperche een oord waar de stilte van de kloostergangen in dialoog treedt met het licht van de samenvloeiing.

Toegang : Musée des Arts de la Table ondergebracht in de voormalige abdij, open voor publiek, betalend bezoek

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid