Abbatiale Saints-Pierre-et-Paul de Wissembourg

Wissembourg

Aan de noordelijke grens van de Elzas, op een eiland in de Lauter, staat de abdijkerk Saints-Pierre-et-Paul op de plaats van een klooster dat omstreeks 660 door Austrasische edelen werd gesticht en dat de middeleeuwse overlevering later, niet zonder gouden legende, met de Merovingische koning Dagobert in verband bracht. De benedictijnengemeenschap kent in de 9de eeuw een uitzonderlijke intellectuele uitstraling dankzij de monnik Otfrid van Wissembourg, die omstreeks 865-870 het Krist schreef, de eerste grote berijmde parafrase van het Evangelie in de Germaanse volkstaal en een grondleggend baken van de Duitstalige literatuur. Onder het abbatiaat van Édelin, tussen 1262 en 1293, wordt de abdij volledig in gotische stijl herbouwd: het huidige gebouw, met zijn slanke schip en basilicale plattegrond, geldt als een van de allereerste grote gotische verwezenlijkingen van de Elzas. In 1524 bij de invoering van de Reformatie geseculariseerd, wordt de abdij collegiale kerk en tijdens de Revolutie een eenvoudige parochiekerk. De middeleeuwse bedevaart naar de relieken van Petrus en Paulus en de voor een stad van deze omvang ongewone afmetingen van het gebouw hebben er een geestelijk hoogtepunt van het noorden van de Elzas van gemaakt, waar de herinnering aan de geletterde Karolingische monniken nog naklinkt, tussen religieuze vroomheid en de nagedachtenis van de grote uren van het Rijnlandse monastieke humanisme.

Toegang : Kerk vrij toegankelijk in het centrum van Wissembourg

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid