Église Saint-Sauveur de Figeac

Figeac

In het hart van de middeleeuwse stad Figeac draagt de kerk Saint-Sauveur de herinnering aan een benedictijnenabdij die lang wedijverde met die van het vlakbij gelegen Conques. Gesticht in 838 door de koning van Aquitanië Pepijn I op verzoek van de monniken van Sainte-Foy, probeerde de abdij van Figeac zich snel aan die voogdij te onttrekken: haar religieuzen gingen zelfs zover hun oorsprong te antidateren tot 755, onder Pepijn de Korte, wat eeuwenlang rivaliteit en reliekroof tussen beide gemeenschappen uitlokte. In 1096 op beslissing van paus Urbanus II bij de orde van Cluny gevoegd en in 1496 rechtstreeks onder de Heilige Stoel geplaatst, beleeft de abdijkerk haar zwaarste beproeving in 1576-1577, wanneer de calvinistische troepen, midden in de godsdienstoorlogen, stelselmatig haar pijlers ondergraven om haar te doen instorten. Er zal bijna anderhalve eeuw werk voor nodig zijn, van 1625 tot 1748, om het schip en het koor in hun huidige verhoudingen weer op te richten. Binnen bewaart de kapel van de Pénitents een opmerkelijk geheel van houtwerk en koorbanken uit de 17de eeuw, terwijl de versterkte donjontoren eraan herinnert hoezeer de abdij in de middeleeuwen zowel een geestelijk centrum als een stedelijke vesting was. Vandaag een eenvoudige parochiekerk, blijft Saint-Sauveur een van de weinige getuigen van de monastieke macht die van Figeac een belangrijke etappe maakte op de routes naar Santiago de Compostela.

Toegang : Place Vival, historisch centrum van Figeac, vrije toegang

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid