Abbaye Saint-Pierre de Marcilhac-sur-Célé

Marcilhac-sur-Célé

De naam Marcilhac duikt al in 654 op in het testament van de heilige Didier, en de benedictijner cella wordt rond 845-848 onder de bescherming van Pepijn II van Aquitanië geplaatst. In de 10de eeuw wordt het een zelfstandige abdij, verrijkt door de burggraven en graven van de streek, en midden in de 11de eeuw laat ze haar abdijkerk bouwen. In 1030 wordt haar de kerk van Rocamadour geschonken: wanneer dat heiligdom uitgroeit tot een grote bedevaartsplaats, raakt de abdij verwikkeld in een eindeloos proces met Tulle, dat in 1193 in haar nadeel wordt beslecht. Verwoest door de Honderdjarige Oorlog, wordt ze in de 14de-15de eeuw in gotische stijl herbouwd (vijfhoekig koorhoofd, dwarsschip, lambrisering uit de 17de eeuw), voordat de protestanten de kerk tijdens de godsdienstoorlogen in brand steken. In 1750 wordt ze geseculariseerd en tot parochiekerk gemaakt. Wat rest, is een indrukwekkend geheel: een romaans schip zonder dak met machtige pijlers en gebeeldhouwde kapitelen, en een kapittelzaal uit circa 1125 met verhalende kapitelen. Volgens de overlevering zou Hendrik IV in 1580 in een naburig vakwerkhuis hebben verbleven. Kerk en kloosterruïnes zijn sinds 20 november 1906 beschermd monument.

Toegang : Midden in het dorp Marcilhac-sur-Célé (46160), rue des Remparts, in de vallei van de Célé tussen Cahors en Figeac; parkeren in het dorp, vrij en respectvol toegankelijke site (honden niet toegestaan), wandelpad langs de abdij en de nabijgelegen dolmens.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid