Château de Fontainebleau

Fontainebleau

Aan de rand van het woud dat zijn naam draagt, is het kasteel van Fontainebleau een van de weinige Franse koninklijke paleizen die van de Middeleeuwen tot de 19de eeuw onafgebroken bewoond zijn geweest. Al in de 12de eeuw stond er een eerste burcht, in 1137 vermeld in een oorkonde van Lodewijk VII, rond een bron die de plaats haar naam zou hebben gegeven. Frans I maakte er vanaf 1528 zijn lievelingsresidentie van en liet er Italiaanse kunstenaars komen, Rosso en Primaticcio, om de beroemde galerij te scheppen die zijn naam draagt, de bakermat van de school van Fontainebleau. Het kasteel zag de eeuwen voorbijtrekken: Karel V werd er in 1539 ontvangen, Lodewijk XIV herriep er in 1685 het Edict van Nantes, en Napoleon I hield er paus Pius VII gevangen voordat hij er in 1814 zijn troonsafstand tekende, gevolgd door zijn afscheid op de cour du Cheval Blanc, sindsdien cour des Adieux genoemd, een moment dat het volksgeheugen heeft vastgelegd in een laatste blik van de afgezette vorst op zijn garde. Anders dan Versailles, symbool van een in steen gestolde macht, is Fontainebleau een levende plek gebleven waar elke vorst zijn stempel heeft achtergelaten, tussen renaissancevertrekken, door Le Nôtre getekende tuinen en de karpervijver. In 1981 opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO blijft het kasteel een oord waar men, steen na steen, acht eeuwen Franse geschiedenis leest.

Toegang : Binnenplaats en tuinen vrij toegankelijk; kasteel betalend, dagelijks open behalve op dinsdag

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid