Collégiale Notre-Dame de Mantes-la-Jolie

Mantes-la-Jolie

Zwaar beschadigd in 1087 tijdens het beleg van Mantes door Willem de Veroveraar, werd de oorspronkelijke kerk vanaf het midden van de 12de eeuw (rond 1140-1150) vervangen door een ambitieuze kapittelkerk, een manifest van de macht van de Capetingers tegenover de Normandische hertogen op deze grens van het Vexin. De bouw kende drie fasen: de zuidertoren werd rond 1240 begonnen, de noordertoren rond 1266 voltooid, waarna de bovenverdieping ervan tussen 1492 en 1508 werd herbouwd. Onder gewelven die tot bijna 29 meter hoog reiken — een hoogte die de grote kathedralen waardig is — beeldt het westelijke roosvenster, waarvan de oudste panelen van rond 1210 dateren, het Laatste Oordeel uit en behoort het tot de oudste van Frankrijk. Rond 1313 stichtte koningin Maria van Brabant de Navarrakapel, een dubbele kapel die tussen 1352 en 1364 werd gevormd, versierd met 14de-eeuwse beeldhouwwerken die heiligen en schenkende koninginnen voorstellen. Bediend door een kapittel van kanunniken vanaf 1223, werd de kapittelkerk al op de eerste lijst van 1840 tot beschermd monument verklaard, en vervolgens gedurende zevenentwintig jaar (1846-1873) gerestaureerd door architect Alphonse Durand. De twee torens van 61 meter waken nog altijd over de Seine.

Toegang : Oude stad van Mantes-la-Jolie, dicht bij de oevers van de Seine; te voet bereikbaar vanaf het station Mantes-la-Jolie (Transilien vanuit Paris Saint-Lazare)

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid