Citadelle de Brouage

Marennes-Hiers-Brouage

Midden in een oceaan van gras waar vee graast, houdt een vierkante omwalling met zeven bastions de wacht over een verdwenen haven. In de middeleeuwen was de haven van Brouage de Europese hoofdstad van het „witte goud”: Engelsen, Schotten, Vlamingen en Hanzeaten kwamen er het zout van de moerassen laden. In 1555 sticht Jacques de Pons er Jacopolis-sur-Brouage, en Richelieu, die de titel van gouverneur aanneemt, maakt er het eerste arsenaal van het koninkrijk aan de Atlantische kust van — smederijen, kruitmagazijnen, een proviandhal, genoeg om duizenden mannen te huisvesten achter vestingwerken die Vauban in 1685 nog zal verbeteren. Hier werd rond 1574 Samuel de Champlain geboren, de stichter van Quebec: Nieuw-Frankrijk begon in dit moeras. En hier voltrekt zich, naar men zegt, een van de grote liefdessmarten uit de Franse geschiedenis. In 1659 verbant Mazarin zijn nicht Marie Mancini naar Brouage om haar los te rukken van de jonge Lodewijk XIV, die smoorverliefd was. Het jaar daarop, terugkerend van Saint-Jean-de-Luz waar hij zojuist uit staatsbelang met de infante was getrouwd, maakt de koning een omweg via Brouage: de overlevering wil dat hij de vestingmuren beklom en er urenlang treurde om de opgeofferde liefde — een scène die Rostand later in verzen zou zetten. Daarna trekt de zee zich terug, slibt de vaargeul dicht, vertrekt het garnizoen naar Rochefort en maakt de koorts de huizen leeg. Wat rest is een intacte, melancholieke citadel, wakend over de moerassen die het rijk van de vogels zijn geworden.

Toegang : Versterkt dorp midden in het moeras, tussen Rochefort en Marennes (D3). Parkeergelegenheden vlak bij de vestingmuren; omwalling en weergang vrij toegankelijk. Coördinaten op de citadel.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid