Sépulcre de Ligier Richier (église Saint-Étienne)

Saint-Mihiel

In de Église Saint-Étienne van Saint-Mihiel bevindt zich een van de hoogtepunten van de Franse renaissancebeeldhouwkunst: het Sépulcre, of de Graflegging, het laatste bekende werk van Ligier Richier (ca. 1500-1567), een zoon van de streek. Tussen 1554 en 1564 haalt de meester uit Saint-Mihiel uit een fijne, zachte Maaskalksteen dertien levensgrote figuren: Jozef van Arimathea en Nicodemus ondersteunen het lichaam van Christus boven het graf, de geknielde Maria Magdalena houdt de voeten van de Verlosser vast, de Maagd bezwijmt in de armen van Johannes, terwijl verderop soldaten om de dobbelen om het gewaad. Het realisme van de gezichten en de weergave van de stoffen ontroeren de bezoekers al meer dan vier eeuwen. Bekeerd tot de Reformatie, verliet Ligier Richier Lotharingen voor Genève; vermoedelijk was het zijn zoon Gérard die de plaatsing van het werk voltooide. Tijdens de Revolutie verborgen, keerde het werk in 1797 terug naar de kerk en stond het al in 1840 op de eerste lijst van historische monumenten die door Prosper Mérimée werd opgesteld. Het werd in 2000 gerestaureerd en in 2012 gedigitaliseerd. De stad, ooit een abtenhoofdstad rond een benedictijnenabdij, bewaart nog meer werken van de beeldhouwer, waaronder de Bezwijming van de Maagd in de Église Saint-Michel: een heuse „Route Ligier Richier” verbindt zijn meesterwerken door de Meuse.

Toegang : Rue du Général Audéoud, in het centrum van Saint-Mihiel; vrije toegang, parkeergelegenheid in de buurt; het Sépulcre bevindt zich in een kapel van de Église Saint-Étienne

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid