Abbaye Notre-Dame de Fontgombault et Notre-Dame du Bien-Mourir

Fontgombault

Alles begint met een bron en een kluizenaar. Aan de oever van de Creuse bewaart de „fontein van Gombaud” de naam van de eenzaat die daar leefde in de grotten van de helling, en die in 1023 stierf in geur van heiligheid. In 1091 sticht zijn opvolger Pierre de l'Étoile op de rechteroever een abdij onder de Regel van de heilige Benedictus: Fontgombault. De romaanse abdijkerk, een van de mooiste van de Berry, herbergt sinds de 12de eeuw een amper één meter hoog Mariabeeld van kalksteen, zittend, met het Kind op haar schoot; Moeder en Zoon dragen elk een vrucht, symbool van de verleende genade. De overlevering wil dat tijdens de Revolutie een arbeider die het beeld moest neerhalen om het te vernietigen, dodelijk ten val kwam — en, naar men zegt, verzoend stierf. Vandaar haar in Frankrijk unieke benaming: Notre-Dame du Bien-Mourir (Onze-Lieve-Vrouw van de Goede Dood), aangeroepen voor een vredige en christelijke dood. De gemelde genaden onderhouden al twee eeuwen een ingetogen en aangrijpende bedevaart, die van zieken, stervenden en hun begeleiders, met een jaarlijkse bijeenkomst op 7 en 8 oktober. Na de trappisten in de 19de eeuw hebben de benedictijnen van Solesmes de gemeenschap in 1948 heropgericht: een honderdtal monniken zet er het volledig in het Gregoriaans gezongen officie voort, dat muziekliefhebbers en zoekers van stilte aantrekt. Men komt naar Fontgombault voor de goudkleurige steen, voor de Creuse die onder de muren stroomt, en voor dit kleine Mariabeeld waarvoor de kaarsen branden van de grote levensovergangen.

Toegang : Dorp Fontgombault, vallei van de Creuse (D950 tussen Le Blanc en Tournon-Saint-Martin). Abdijkerk toegankelijk voor bezoekers; in het Gregoriaans gezongen diensten voor iedereen toegankelijk (dagelijkse mis en vespers); kloosterslot niet te bezichtigen. Coördinaten op de abdij.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid