Trôo, la grotte pétrifiante et le puits qui parle

Trôo

Trôo is een verticaal dorp: drie verdiepingen huizen uitgehouwen in het tufsteen, verbonden door uitgehakte trappen, onder een collegiale kerk uit de 12de eeuw en een feodale heuvel die de hele Loirvallei overziet. Aan de voet van de helling opent zich de verstenende grot, „de oudste toeristische bezienswaardigheid van het dorp”: al eeuwenlang stroomt er kalkrijk water over bekkens en over de resten van de Chapelle Saint-Gabriel, waardoor alles geleidelijk met een steenkorst wordt bedekt — men ziet er wat drie eeuwen water met het tufsteen hebben gedaan, met stalactieten en versteende voorwerpen als bewijs. Boven in het dorp bevindt zich een andere beroemde bezienswaardigheid: de „sprekende put”, 45 meter diep, waarschijnlijk uit dezelfde tijd als de bouw van de collegiale kerk in de 12de eeuw. Zijn opvallend heldere echo herhaalt de woorden van de bezoekers; de plaatselijke overlevering vermaakt zich er al lang mee en vertelt dat een al te babbelzieke vrouw er door de duivel in zou zijn opgesloten — zij zou het zijn die vanuit de diepte van de put antwoordt. De collegiale kerk Saint-Martin, beschermd monument, gebouwd binnen de voormalige kasteelomwalling van de graven van Vendôme, waakt over dit labyrint van kelders, „caforts” (schuilkelders) en steegjes; vanaf de top van de heuvel omvat het uitzicht de hele vallei. Ooit een halte voor pelgrims en de leprozen van de melaatsenkolonie Sainte-Catherine, ontdekt men Trôo te voet, met de lamp van de troglodieten voorop, tussen groeiende steen en antwoordende put.

Toegang : Loirvallei, D917 tussen Montoire-sur-le-Loir en La Chartre. Verstenende grot aan de voet van de helling, de „sprekende put” en de collegiale kerk boven in het dorp; wandelpad „À flanc de coteau” (2,4 km, 1 uur), audiogids via de app Wivisites. Coördinaten van het dorp (naderingspunt).

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid