Église Saint-Médard et le cimetière des convulsionnaires

Paris (5e arrondissement)

Onderaan de rue Mouffetard lijkt Saint-Médard een rustige dorpskerk die door Parijs is opgeslokt. Toch was ze in de 18de eeuw het toneel van een van de vreemdste religieuze episodes uit de geschiedenis van de hoofdstad. In 1727 sterft op 36-jarige leeftijd de diaken François de Pâris, zoon van een parlementslid, die zijn erfenis had opgegeven om tussen de armen van de wijk te leven en uitgeput was door zijn verstervingen. Deze strenge jansenist wordt begraven op het kleine aangrenzende kerkhof, en bijna onmiddellijk zwelt het gerucht aan: er zouden wonderbaarlijke genezingen plaatsvinden bij zijn zwartmarmeren graf. Zieken stromen toe, en vervolgens raken gelovigen — tot 800 personen volgens de verhalen — in spectaculaire stuiptrekkingen; sommige „convulsionairs“ eisen „hulp“, klappen en steken die hen zouden moeten verlichten. In het gespannen klimaat dat jansenisten en koninklijk gezag sinds de bul Unigenitus (1713) tegenover elkaar zet, wordt de zaak politiek: in januari 1732 laat Lodewijk XV de begraafplaats sluiten. Een grappenmaker plakt dan het beroemd gebleven distichon op, dat de overlevering als volgt weergeeft: „Vanwege de Koning is het God verboden hier wonderen te verrichten.“ De bijeenkomsten gaan in het geheim door tot rond 1762, en vullen de archieven van de Bastille. Vandaag neemt het square Saint-Médard de plaats van de begraafplaats in: tussen de speeltoestellen kan men er mijmeren over de dunne grens tussen vroomheid, verzet en collectieve hysterie.

Toegang : 41 rue Daubenton / onderaan de rue Mouffetard, metro Censier-Daubenton (lijn 7); parochiekerk overdag open buiten de diensten, vrije toegang; de vroegere begraafplaats is tegenwoordig een openbaar plantsoen.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid