Abîme de Bramabiau

Saint-Sauveur-Camprieu

Op de noordflank van de Aigoual verdwijnt de rivier de Bonheur onder het plateau van Camprieu en komt 700 m verder weer tevoorschijn via een smalle spleet op de bodem van een rotsachtig amfitheater. Bij hoogwater vult de waterval van 10 m die uit de rotswand ontspringt het hele dal met een dof gerommel: de herders hoorden er een loeiende os in en noemden hem in het Occitaans „bramabuòu“, de os die loeit — vandaar de naam van de afgrond. Op 20 juli 1888 volgde Édouard-Alfred Martel met acht metgezellen de ondergrondse rivier 1 300 m stroomopwaarts; het huzarenstukje leek zo onwaarschijnlijk dat het gemeentebestuur er een proces-verbaal van opmaakte om het te bevestigen, en deze doortocht geldt als de geboorteakte van de moderne speleologie. Martel omschreef de gangen als „een gril van de natuur waarvan men de gelijke niet kent“; het netwerk telt tegenwoordig 10 210 m aan gangen. Een tweede, recentere en romantischer legende wil dat een officier van Napoleon, op de vlucht na de val van het Keizerrijk, zich in de grot verscholen zou hebben, waar hij verliefd werd op de dochter van de plaatselijke geneesheer. Door de royalisten achtervolgd, werden de twee geliefden door de vader naar een geheime spelonk geleid — maar de geneesheer stierf voordat hij hen kon komen terughalen, en de geliefden van de afgrond vonden nooit meer zelf de weg naar het daglicht.

Les Gorges du Tarn — Le bœuf qui mugit ↗

Toegang : Op de noordflank van de mont Aigoual, gemeente Saint-Sauveur-Camprieu, tussen Meyrueis en Le Vigan (D986). Parkeren en kassa langs de weg; rondleiding van ongeveer 1 uur op een aangelegd parcours van 1 km, van april tot het einde van de herfstvakantie (Toussaint). Afdaling en terugtocht via trappen en loopbruggen boven de rivier: gesloten schoeisel onmisbaar, het hele jaar door 10 °C.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid