Cité souterraine de Naours

Naours

Onder het beboste plateau van Naours loopt een van de grootste „muches” van Picardië — het Picardische woord voor schuilplaats: een netwerk van gangen uitgegraven in de kalksteen, aanvankelijk vanaf de 12de eeuw als groeve geëxploiteerd, en vanaf de 16de eeuw omgevormd tot een gezamenlijke schuilplaats voor de dorpelingen, hun voorraden en hun vee. Er zijn pleinen, stallen, kapellen en een bakkerij met ovens die in gebruik zijn geweest: de rook werd, volgens de plaatselijke overlevering, via de schoorstenen van de dorpshuizen afgevoerd om de aanwezigheid van de vluchtelingen niet te verraden. De archeologie bevestigt intensieve bewoning begin 17de eeuw, tijdens de Dertigjarige Oorlog, door inscripties, munten, aardewerk en musketkogels die er zijn teruggevonden. Onder Lodewijk XVI installeerden zoutsmokkelaars er een clandestien zoutdepot om de gabelle (zoutbelasting) te ontduiken. Het netwerk, dichtgemaakt en vergeten, werd herontdekt en vrijgemaakt door abbé Ernest Danicourt, die zich er tot 1912 aan wijdde. De cijfers verschillen per bron: men noemt 28 gangen en 130 tot 300 zalen, met een geschatte capaciteit van 2.000 tot 3.000 personen.

Cité souterraine de Naours — site officiel ↗

Toegang : 5 rue des Carrières, 80260 Naours, 15 km ten noorden van Amiens. Verplichte, betaalde rondleiding; parkeren ter plaatse. Constante temperatuur van 9,5 °C: neem ook in de zomer een jas mee, en stevig schoeisel — de bodem is oneffen en sommige doorgangen zijn laag.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid