Mont Aiguille

Chichilianne

De mont Aiguille is een tafel van urgoonse kalksteen die losgemaakt is van het plateau van de Vercors, over de hele omtrek omgeven door verticale wanden en bekroond met een van onderaf onzichtbare wei: een berg die lijkt op een eiland dat in de lucht zweeft. In de middeleeuwen noemt men hem in het Latijn Mons inaccessibilis, de Ontoegankelijke Berg, en Gervais de Tilbury rekent hem rond 1211 in zijn Otia Imperialia tot de wonderen van de Dauphiné. Hij vermeldt dat men op de top witte lakens te drogen ziet hangen, een teken dat er wezens leven buiten het bereik van de mens; de natuurlijke verklaring is waarschijnlijk die van de sneeuwresten die in het voorjaar op het topplateau blijven liggen. In 1492 beveelt Karel VIII zijn kapitein Antoine de Ville, heer van Domjulien, de berg te overwinnen: op 26 juni bereikt hij, met een ploeg werklieden, ladders en „vernuftige werktuigen“, de top. De mannen verblijven er verschillende dagen, vinden er een mooie weide en een kudde gemzen die door de rotswanden gevangen zit, laten er de mis opdragen, richten drie kruisen op en bouwen een hutje van droogstenen; een notaris bekrachtigt de prestatie. De berg wordt herdoopt tot Aiguille-Fort of Mont-Fort, maar de naam blijft niet hangen. Rabelais zal er in 1552 de spot mee drijven, en Denys de Salvaing de Boissieu laat er in Les Sept Merveilles du Dauphiné (1656) godinnen wonen die van de Olympus zijn verjaagd. Pas in 1834 zal een inwoner van de streek de beklimming opnieuw ondernemen: drieënhalve eeuw lang bleef de mont Aiguille, in de verbeelding van de Dauphiné, een berg bewoond door iets anders dan mensen.

Mont Aiguille — Wikipédia ↗

Toegang : Vanuit Chichilianne, in de Trièves, naar het gehucht la Richardière klimmen, van waaruit het pad naar de col de l'Aupet (1 653 m) vertrekt, dat in ongeveer twee uur naar de voet van de wanden leidt: dit is de voor iedereen toegankelijke wandeling, en het beste uitzichtpunt. De top zelf is alleen bereikbaar via klimmen, in een begeleide rotsklimtocht. De coördinaten wijzen naar de top.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid