Château de Pouancé

Pouancé (Ombrée d'Anjou)

Op de grens van Anjou en Bretagne heeft Pouancé een van de grootste vestingen van Anjou: ongeveer drie hectare, de grootste na die van Angers. Hier wordt rond 1050 een „graafschappelijke vicaris” vermeld, maar de oorsprong blijft onzeker: de auteurs noemen Manguinoë of Foulques Nerra. Het leisteenkasteel dateert van het eind van de 12e of het begin van de 13e eeuw. Peter II van Valois laat er tussen 1371 en 1379 een grote toren optrekken. Als grensplaats wisselt het met geweld van hand: in 1379 neemt hertog Jan IV van Bretagne het door verraad in; het wordt in 1432 belegerd door Jan V van Bretagne, daarna in 1443 door de Engelsen van de hertog van Somerset. In 1488 verzamelen zich hier bijna 12.000 man van het koninklijk leger, onder La Trémoille, vóór het beleg van Châteaubriant, een etappe in de inlijving van Bretagne bij het koninkrijk. Het kasteel verliest daarna zijn militaire rol. In de 18e eeuw slopen inwoners het poortgebouw, dempen de grachten en bouwen in de hoge binnenhof. De torens bezwijken geleidelijk: de tour Criminelle in 1915, de tour du Moulin in 1936, daarna andere instortingen in 1982 en 1995. De datum van het classement (1926 of 1929) verschilt per passage van de bron; een grondige archeologische studie ontbreekt nog.

Toegang: Ruïnes in het centrum van Pouancé. Een toeristische bron geeft aan dat het bezoek vooraf bij het toeristenbureau wordt geregeld: te controleren voor men komt. Coördinaten: kasteel in OpenStreetMap (Nominatim), overeenkomend met die van Wikipedia (47°44′29″ N, 1°10′30″ W).

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid