Mer de Glace, le glacier des démons de Chamonix

Chamonix-Mont-Blanc

Aan de voet van het Mont Blanc-massief daalt de Mer de Glace over ongeveer zeven kilometer. Vóór de eerste bezoekers gingen de bewoners van de vallei niet graag op hun gletsjers. Volgens een overlevering die meerdere bronnen melden, woonde een demon in de streek, die de heilige Bernardus van Menthon tot de mont Malet had verjaagd, de huidige Dent du Géant. Wanneer de gletsjers oprukten, zagen de bewoners daarin zijn werk en zochten de bescherming van God door processies en uitdrijvingen, zonder data in het gelezen artikel. Volgens een andere site dreigde de gletsjer omstreeks 1700, tijdens zeer strenge winters, de vallei van de Arve af te sluiten; de bewoners deden een „uitdrijving” van de boze geesten om hem te stoppen. In 1741 bezoeken twee Engelsen, Windham en Pocock, gletsjers van Chamonix die toen als hol van demonen golden, ondanks de lokale bijgeloven; zij zijn de eersten die beschrijven wat ze de zee van ijs noemen. Horace-Bénédict de Saussure vertelt later als kind te hebben horen zeggen dat de eeuwige sneeuw een vloek was voor de misdaden van de bewoners. In 1825 wordt het dorp Les Bois ontruimd voor een ijsmuur van ongeveer 40 m. De gletsjer trekt zich sinds 1826 terug. In 1880 opent het Grand Hôtel du Montenvers; de trein komt in 1908.

Toegang: Site het hele jaar geopend volgens het toeristenbureau van Chamonix; de gletsjer is te bezoeken vanaf de Montenvers, bediend door de trein van de Montenvers (de gelezen pagina geeft geen andere details). De gletsjer trekt zich sinds 1826 terug: de huidige toestand van de site is niet gecontroleerd. Tarieven en tijden van de trein niet gecontroleerd: informeer bij het toeristenbureau. Hooggebergte: waag u niet zonder gids op het ijs.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid