Abri d'Aurignac, berceau de l'Aurignacien

Aurignac

In een bebost dal nabij Aurignac heeft een kleine rotsschuilplaats de geschiedenis van de prehistorie veranderd. In 1852 ontdekt Jean-Baptiste Bonnemaison de ingang; de verhalen verschillen: steengroevearbeider die aan een weg werkt volgens Hominidés.com, landarbeider die een konijnenhol graaft volgens Hérodote. Hij vindt een collectief graf en beenderen van uitgestorven dieren. In 1860 graaft paleontoloog Édouard Lartet de site op en verzamelt er bewerkte vuurstenen, wapens van rendiergewei, een haard, en beenderen van mammoet, holenbeer en wolharige neushoorn. Zo toont hij aan dat de mens tegelijk met deze dieren heeft geleefd, ruim vóór de datum die de Bijbel gaf. Hij presenteert zijn vondst op de Wereldtentoonstelling van Parijs in 1867. Maar Gabriel de Mortillet schuift hem uit zijn chronologie; pas in 1913 wordt het Aurignacien, cultuur van de moderne mens, erkend en draagt het de naam van het dorp. Andere opgravingen, in 1938-1939 en daarna in 1961, bevestigen twee bewoningsfasen, Aurignacien en Neolithicum. De schuilplaats is sinds 1921 monument historique. De pagina's verschillen over het ontstaansjaar van de naam (1906 of 1913): 1913 is hier gekozen omdat twee bronnen het geven.

Toegang: Bebost natuurpad van ongeveer 1,5 km met informatiehaltes (Département de la Haute-Garonne). Musée de l'Aurignacien, avenue de Benabarre: geopend van woensdag tot zondag van 14 tot 18 u (verruimde openingstijden tijdens de vakanties van zone C), gesloten in januari; tarieven en openingstijden opnieuw te controleren op 05 61 90 90 72. Coördinaten: Wikipédia FR (grotte d'Aurignac), gekruist met de geolocatie van een Commons-foto op ongeveer 20 m.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid