Fosse Dionne (Tonnerre), source du basilic

Tonnerre

Aan de voet van de oude stad van Tonnerre stijgt water op uit een rond, met steen omzoomd bassin: de Fosse Dionne. Het is een zogenoemde vauclusiaanse bron, gevoed door een ondergronds netwerk van de kalkplateaus. De naam zou komen van „fosse” en van Divona, een oude godin van de wateren. Volgens de overlevering leefde hier een basilisk, een slang wier blik doodt. De heilige Johannes, abt van Réome, zou zijn hol hebben uitgegraven; het water zou de holte hebben overstroomd en het beest hebben verdronken. Dit verhaal staat in de beschrijving van Tonnerre door Pierre Petitjehan, in 1592, maar een verhaal uit het leven van de heilige, geschreven in 659, vermeldt de plek al. Een andere legende maakt van de Duivel een ruiter die via de bodem van de afgrond ontsnapt. Volgens Tonnerre-patrimoine zouden deze verhalen de angst voor de koortsen van de naburige moerassen weerspiegelen, waarbij de basilisk de ziekte voorstelt. In 1758 laat de vader van de ridder d'Éon rond de bron een wasplaats met een rond bassin bouwen, met een overdekte aanbouw voor de wassers. De wasplaats is sinds 1920 monument historique. Duikers verkennen het ondergelopen gangenstelsel sinds 1955; na dodelijke ongevallen heeft de stad in 1996 alle duiken verboden.

Toegang: In de stad, rue de la Fosse-Dionne, in Tonnerre. De wasplaats en het bassin zijn vanaf de straat te zien; eventuele openingstijden en gratis toegang zijn niet gecontroleerd. Duiken is er sinds 1996 verboden (twee duikers stierven in 1963, een ander dodelijk ongeval ging aan het besluit vooraf): ga er nooit zwemmen. Coördinaten overgenomen uit OpenStreetMap („Fosse-Dionne”), die overeenkomen met Wikipédia EN.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid