Bains Doux et Bain Fort de Rennes-les-Bains

Rennes-les-Bains

In Rennes-les-Bains komen warme bronnen uit de grond nabij de rivier de Salz. De Bain Doux, aan de ingang van het dorp, draagt ook de naam Bain des Ladres. Volgens een lokale historicus, Gino Sandri, in de Gazette de Rennes-les-Bains (2009), woonden er melaatsen in de omgeving en zouden archeologen een van hun begraafplaatsen hebben teruggevonden; dit feit wordt alleen door hem vermeld. De Bain Fort, vlakbij, was lang een wasplaats waar jongeren zwommen, voordat hij werd gecementeerd en gesloten wegens zijn enorme succes. De Romeinen kenden dit water: dokter Paul Courrent publiceerde in 1934 een tekst over de „Romeinse thermen (voormalige Bain Fort)”, en dezelfde lokale historicus spreekt van beelden van Hygieia en Asclepius die ter plaatse zijn gevonden. Een geleerde uit Toulouse van het begin van de 19e eeuw noteert dat men er verscheidene Keltische munten heeft opgeraapt, dat de baden dus vóór Rome bezocht kunnen zijn. Hij schrijft dat de plaats weleer baden van Montferrand heette; een lokaal document, zonder bron, geeft deze naam in 1377 en in 1571. Dezelfde geleerde telt omstreeks 1800 vijf bronnen, waarvan drie warme; de Rainfort bereikt 41 graden Réaumur, ongeveer 51 °C. In 1805 zet markies de Fleury grote werken in gang, en de Nouveaux Thermes openen in 1870. Rond het dorp noemen de oude teksten andere uitwellingen, zonder dat een ervan genoeg stof heeft voor een eigen fiche. De Bain de la Reine, een van de drie inrichtingen die aan het eind van de 18e eeuw werden geteld, met de Bains Doux en de Bains Forts, besloeg de benedenverdieping van het hôtel de la Reine, en zijn bron borrelt op in de tuin (artikel van 1913). De analyse van het begin van de 19e eeuw beoordeelt de smaak ervan als „streng”; een lokale historicus geeft 42 °C. Volgens de legende, overgeleverd door Wikipédia FR, zou koningin Blanche de Bourbon (1339-1361), verbannen naar Peyrepertuse, daar van lepra zijn genezen, vandaar de naam; er is geen gedetailleerde oude bron voor gevonden. Dicht bij de Bain de la Reine had M. Gastilleur de Bains Sainte-Marie aangelegd (artikel van 1913). De bronnen van de Bains Forts en Marie voedden de thermale inrichting tot 1997; een overstroming van september 1992 had hun beschermende werken vernield, en het water komt sindsdien uit de boring van Yvroux, op ongeveer 32-33 °C (advies van de Académie de médecine, 2004). De koude wateren zijn ijzerhoudend: de voormalige fontein van het Cercle, 800 m boven het dorp, die de analyse van het begin van de 19e eeuw „samentrekkend en zurig” noemt, en, onder een bruggetje, 200 m voorbij de Bains Doux, een ijzerhoudende bron (Pont, Pontet of Poulet volgens de teksten). Een derde bad van Rennes-les-Bains, de Bain de la Reine, dankt zijn naam aan een oude legende. Volgens Louis Fédié (1880) zegt een oude kroniek, „tot legende geworden”, dat een koningin Blanche, die met het water van Rennes werd behandeld, er haar naam aan gaf. Fédié identificeert haar als Blanche de Bourgogne, echtgenote van koning Peter de Wrede van Castilië, die naar het kasteel van Peyrepertuse was gevlucht; het verhaal van 1849 en Wikipedia spreken van Blanche de Bourbon. Een reisverslag van 1849 situeert dit bad op tien minuten van het dorp, aan de rivier, op de linkeroever.

Toegang: De Bain Doux ligt aan de weg D 14, vlak vóór het dorp, met badkommen op de rivieroever; men moet vanaf de parkeerplaats lopen (Atlas Obscura, gepubliceerd in februari 2024; Komoot). Dat zwemmen er gratis en toegestaan is, wordt door geen enkele officiële bron bevestigd: te controleren bij het gemeentehuis. De Bain Fort, gecementeerd en gesloten, is niet te bezoeken (Wikipedia EN, datum niet vermeld); in het dorp is een moderne, betaalde badinrichting geopend. Coördinaten: node „Bains doux” van OpenStreetMap (42,92212; 2,31759), binnen 30 m bevestigd door Atlas Obscura en Komoot; Bain Fort op 42,92007; 2,32038 (OSM).

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid