Ermitage Sainte-Catherine de Cambes

Cambes

Een in de klif uitgehouwen grot, renaissancefresco's en een ingang die men niet meer kan passeren. De kluis Sainte-Catherine de Cambes leert men vooral kennen door zijn geschiedenis. In 1523 koopt Jacques Peyron, heer van Foulhoux en kanunnik van het bisdom Saintes, er een terrein en sticht de kluis, met een dagelijkse mis. In 1536 vermaakt hij het geheel aan de abt van Sainte-Croix de Bordeaux, en vertrekt dan naar het eiland Cordouan. De kapel is uitgehouwen in een natuurlijke grot, en de stijl van haar fresco's dateert ze van 1525-1535. Het meest opmerkelijke, in de apsis, toont God de Vader in een mandorla, omgeven door de evangelisten. Dom Charles Martin is de laatste bekende kluizenaar, in 1645. In de lente van 1770 wordt er nog mis gevierd na een overstroming van de Garonne, maar een bisschoppelijk bezoek beveelt weldra de sluiting. Een instorting verzegelt de kapel in 1815; ze wordt herontdekt in 1870, bij het graven van een kelder. Haar beschilderde wanden zijn sinds 21 november 1973 ingeschreven als historisch monument.

Frans ministerie van Cultuur — Mérimée PA00083504 ↗

Toegang: Privé-eigendom; de toegang tot de kapel is afgesloten omdat de site instabiel is (instortingen). Ze kan niet worden bezocht: ga er niet heen. De fresco's zijn te ontdekken in de Mérimée-fiche en in de studie van V. Perromat.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid