Grotte de La Mouthe

Les Eyzies

In het voorjaar van 1895 verlaagt de zoon van de familie Lapeyre de bodem van een grot die als schuur dient en sinds 1845 is dichtgemetseld. Hij legt de ingang van een galerij vrij en merkt er met zijn vrienden een gegraveerde bizon op. Émile Rivière, die logeert in het hotel de Cro-Magnon, krijgt in juni al een opdracht van de Académie des sciences. De toegang tot de galerij was verstopt door oude lagen: wat erachter ligt, kan niet recent zijn. Dit argument maakt van La Mouthe de eerste versierde grot die in Frankrijk als prehistorisch werd erkend. Op 29 augustus 1899 vindt Rivière nabij de ingang een lamp van rode zandsteen, gegraveerd met de kop van een steenbok, waarin dierlijk vet brandde. Abbé Breuil neemt de figuren in 1900 op, en Émile Cartailhac komt ze in 1902 bekijken, het jaar van zijn „Mea culpa”. De grot, privé-eigendom, wordt op 11 juni 1953 beschermd als historisch monument. Ze behoort tot de sites van de vallei van de Vézère die op de werelderfgoedlijst staan.

Frans ministerie van Cultuur (POP) — Grotte de la Mouthe contenant des peintures préhistoriques ↗

Toegang: Privé-eigendom ten zuiden van het dorp Les Eyzies (impasse de la Mouthe), niet open voor bezoek. De lamp van La Mouthe bevindt zich in het Musée d'Archéologie nationale, in Saint-Germain-en-Laye. Coördinaten van de ingang volgens OpenStreetMap.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid