Église Saint-Georges de Vesoul

Vesoul

Saint-Georges is een kerk uit de Verlichting, in één vaart gebouwd van 1735 tot 1745 naar de plannen van Mathieu Duchesne en pater Archange, door de architect Jean-Pierre Galezot uit Besançon en de hoofdingenieur Jean Querret. Het is een hallenkerk: het schip en de zijbeuken zijn even hoog, over 43,25 meter lengte en bijna dertig meter breedte, achter een gevel met drie boven elkaar geplaatste orden waarvan de middelste deur door twee Dorische zuilen wordt geflankeerd. In 1772 bestelt de stad het orgel bij Joseph Rabiny, die het in 1776 voltooit. De kerk bewaart werken die ouder zijn dan zijzelf: een Graflegging, rond 1550 vervaardigd op kosten van Jean Sardon, zes personages rond Christus; een Ecce Homo van een onbekende kunstenaar, van de overgang van de 16e naar de 17e eeuw; een Notre-Dame libératrice de Salins gedateerd 1639. Dan komt de Revolutie, en daarmee een kort en bijzonder lot. De constitutionele Kerk, voortgekomen uit de Burgerlijke Grondwet van de Clerus, geeft de Haute-Saône een bisschop die in Vesoul zetelt: het is de pastoor van Saint-Georges, Jean-Baptiste Flavigny, een kind van de stad, geboren in 1732, op 10 april 1791 gewijd door de constitutionele bisschop van Parijs, Jean-Baptiste Gobel. Saint-Georges wordt kathedraal. Ze blijft het tien jaar: in 1801, met het Concordaat, treedt Flavigny af, en de kerk wordt weer een gewone parochie. De voormalige bisschop, die pastoor van Saint-Georges was geweest voordat hij er bisschop werd, sterft in 1813 in zijn geboortestad.

Wikipédia — Église Saint-Georges de Vesoul ↗

Toegang : Place de l'Église, 70000 Vesoul, in de oude stad. Openingstijden en gratis toegang te controleren; rondleidingen op afspraak bij het toeristenbureau van Vesoul.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid