Cathédrale Saint-Pierre de Rennes

Rennes

Op 25 december 1483 is de gotische kathedraal van Rennes, ingewijd in 1359, het toneel van een eed die Engeland zou veranderen. Hendrik Tudor, toen verbannen in Bretagne, belooft er te trouwen met Elizabeth van York: het doel is de ballingen van beide partijen, Lancaster en York, onder zijn banier te verenigen tegen Richard III. In 1485 wordt hij koning onder de naam Hendrik VII; hij trouwt in januari 1486 met Elizabeth. Van de kerk van de eed is niets over. Haar toren en haar westgevel storten in 1490 in, en de herbouw van de gevel, begonnen in 1541, sleept zich meer dan anderhalve eeuw voort: het eerste niveau wordt gebouwd van 1541 tot 1543, Tugal Caris trekt de twee volgende op van 1640 tot 1654, Pierre Corbineau het vierde tot 1678, en François Huguet bekroont in 1704 de twee granieten torens, op 48 meter. Het devies van Lodewijk XIV, “Nec pluribus impar”, staat er bovenaan. In 1754 is het het koor dat instort. Schip en koor worden van 1756 tot 1768 gesloopt, en de architect Mathurin Crucy ontwerpt een nieuwe kerk, in een neoclassicisme met zuilen; de bouw, begonnen in 1787, wordt door de Revolutie stilgelegd. Meer dan veertig jaar lang doet de abdijkerk Notre-Dame-en-Saint-Melaine dienst als kathedraal. De werkzaamheden worden in 1816 hervat en in 1844-1845 onder leiding van Louis Richelot voltooid. Het interieur, bedekt met vergulding en schilderingen, herbergt een hoofdaltaar van marmer dat door paus Pius IX werd geschonken en een Antwerps retabel uit de 16e eeuw met zo'n tachtig figuren.

Wikipédia — Cathédrale Saint-Pierre de Rennes ↗

Toegang : Rue de la Monnaie, in de oude stad van Rennes. Openingstijden en kosteloosheid na te gaan; de kathedraal blijft een gebedshuis.

Openingstijden en toegang zijn indicatief: controleer ze voor vertrek.

Omgevingsgeluid